Zondag rustdag

Vandaag is het zondag en aangezien we door onze voorraad brood zitten besluiten we met de auto eens richting oosten op verkenning te gaan. We passeren verscheidene dorpjes maar het is ofwel vrij vroeg of de zondag heeft er iets mee te maken maar we zien weinig winkeltjes die open zijn. De namen van de dorpjes schieten me niet meteen meer te binnen maar ze lijken allemaal een beetje op elkaar. In de grotere gemeenschappen vind je ook steevast nog grote appartementsblokken uit de Russische tijd. Gek eigenlijk dat men daar hier nu vanaf wil en dat men in Belgie steeds maar meer appartementen bouwt. Op een gegeven moment moeten we vlakbij of op de Griekse grens zitten en het landschap is nog steeds hetzelfde. Grote rotsmassieven waar op de meeste plekken een laagje aarde op ligt. Vaak bewerkt en besproeit door lokale mensen die de terrasjes vaak met tabaksplanten hebben beplant. Op verscheidene plekken echter is het ook enkel afgebotte rots dat je ziet en in de stukken met wat aarde er over heen welven ook steevast massieve stukken berg omhoog.

We rijden terug richting onze stek en stoppen bij het winkeltje dat we voorheen hadden opgemerkt. Een naar Bulgaarse normen vrij uitgebreid winkeltje waar we toch enkele bruikbare dingen vinden die elders niet te bespeuren waren.
Ik besteed weer enkele uurtjes aan werk dat ik heb meegenomen en aanschouw regelmatig de hengelaars op de vijver. In tegenstelling met de vele andere vissers die ik hier aan het werk heb gezien lijken deze er vrij goed in te slagen om regelmatig iets aan de haak te slaan.

We gaan weer een lokale sandwich eten en worden door enkele plaatselijke mensen weer uitgenodigd om bij hen te komen zitten. Een paar minuten later staat er een schotel met gebarbequede vis op tafel en ben ik haast verplicht om naast de sandwich ook een hap te nemen van de lekkere vis. We knopen een gesprek aan en ik geef subtiel een hint dat de jonge serveerster kan vertalen. Deze wordt er bij geroepen en dan blijkt dat de man een half jaar als bouwvakker in Scheveningen heeft gewerkt. Hij krijgt blijkbaar nog steeds aanbiedingen om terug in Nederland an de slag te gaan maar heeft geen plannen om dit nog te doen.
Na enige tijd neem ik weer afscheid en in de avond keert de rust terug op de plaatselijke visvijver.

Bij het verdwijnen van het zonlicht begin ik mijn verslag van de laatste dagen bij te werken.
Terwijl ik dit doe hoor ik op een gegeven moment een raar geluid en zie ik 10 meter van mij een terralushj(egel) voorbij kruipen. Weerom eentje die een plekje zoekt om jongen te werpen denk ik.
Je ziet hier zo veel mooie dingen dat ik er vast nog een boel vergeet te vermelden.

Niets bijzonders gevonden.